MIÓD

Miód

Miód

 Jest on owocem ciężkiej pracy i miliona lotów pszczół. Żeby zebrać jedną łyżeczkę miodu  owad ten musi pracować całe swoje życie.  Ten bardzo  słodki produkt spożywczy jest nie tylko smaczny, ale także łatwo przyswajalny przez organizm, pobudza metabolizm komórkowy, odtruwa i wzmacnia organizm, działa przeciwbakteryjnie, podnosi odporność oraz przyśpiesza gojenie ran. Wspomaga on też leczenie chorób układu nerwowego, obniża ciśnienie i reguluje pracę serca. Zmniejsza on też  toksyczny wpływ używek. Regularnie używany stanowi profilaktykę wielu chorób. Leczniczo zaleca się spożywanie do trzech łyżek dziennie rozpuszczonych w połowie szklanki ciepłej wody  przed posiłkami.

 W skład chemiczny miodu wchodzą węglowodany (glukoza, fruktoza i maltoza). Na jego smak wpływają kwasy organiczne glukonowy, jabłkowy i cytrynowy. O  aromacie decydują olejki eteryczne. Pozostałymi składnikami są barwniki, enzymy, mikroelementy oraz niewielkie ilości witamin A ,B, C, kwas foliowy, kwas pantotenowy i biotyna.

 W zależności od surowca z jakiego powstał miód  wyróżnia się miody: nektarowe (kwiatowe), spadziowe i mieszane. Może on mieć różną konsystencje i barwę od białej aż do brunatno-brązowej.  W Polsce najważniejszymi roślinami miododajnymi są: rzepak, koniczyna, lipa i gryka. Rodzaje miodów odmianowych: rzepakowy, wrzosowy, gryczany, akacjowy, lipowy, koniczynowy, bławatkowy, manuka, malinowy, mniszkowy, wielokwiatowy, cząbrowy  i nawłociowy. Osobną kategorią są miody spadziowe powstające z wydzielin pasożytujących na roślinach iglastych i liściastych owadów (mszyc lub czerwców). Zawierają one dużo substancji wspomagających leczenie dróg oddechowych.

Każdy miód ulega krystalizacji czyli scukrzeniu. Jest  różny dla różnych rodzajów miodu i zależy od stopnia dojrzałości miodu i  pożytku  z jakiego został wyprodukowany. Proces ten nie zmienia właściwości miodu. Należy pamiętać aby skrystalizowany miód nie podgrzewać powyżej 40 stopni ponieważ traci on właściwości lecznicze i odżywcze.